موفقیت بیکران

آرتور بريوبون: كلمه خستگي مفهوم ندارد تنها در فرهنگ ذكر شده است.

آلفونس كار: عده اي دائم غرغر مي كنند كه گل سرخ خار دارد، من شكر مي كنم كه خارها گل دارند.

افلاطون: تمول و تقوي چون دو فرزند است كه كفين يك ترازو باشند، يكي نمي تواند بالا رود مگر اينكه ديگري پايين رود.

ارسطو: عاقل آنچه را كه نمي داند نمي گويد، ولي آنچه را كه مي گويد مي داند.

اسكاروايلد: تجربه نامي است كه كه همه افراد روي اشتباهات خود مي گذارند.

لافونتن: مردن چيزي نيست ولي فكر كنيد كه بايد در مقابل خداوند ظاهر شويد.

دكارت: مي انديشم، پس هستم، هستم، چون فكر مي كنم، فكر مي كنم ، چون شك مي كنم.

لابروير: فقر انسان را از بعضي چيزها، ولي خست شخص را از همه چيز محروم مي كند.

سروانتس: آنكه شرافت خود را باخت، زياد باخته ولي آنكه شهامت خود را باخت، پاك باخته است.

بلز پاسكال: تمام شأن و عظمت انسان در فكر است.

شاتو بريان: خوشبختي توپي است كه وقتي مي غلطد بدنبالش مي رويم و وقتي توقف مي كند به آن لگد مي زنيم.

تولستوي: همه در فكر آنند كه بشريت را اصلاح كنند ولي هيچكس در فكر آن نيست كه خود را عوض كند.

ويكتور هوگو: بهشت دولتمندان از دوزخ فقرا پديد آمده است.

بيكن: پول مانند كود است، نيك است در صورتيكه پراكنده باشد.

ديسرائيلي: عمر آنقدر كوتاه است كه نمي ارزد آدم حقير و كوچك بماند.

ديل كارنگي: براي زندگي فكر كنيد ولي غصه نخوريد.

هانري پوآنكاره: در همه چيز شك كردن و به همه چيز باور داشتن دو راه حل آسان هستند كه هم اين و هم آن ما را از انديشيدن معاف مي داند.

مونتني: روح انساني كارساز بزرگ معجزه هاست.

آندره ژيد: بكوش عظمت در نگاه تو باشد نه آنچه بدان مي نگري.

آندره ژيد: هر چه بالاتر مي روي از نظر آنان كه پرواز نمي دانند كوچكتر بنظر ميرسي.

ناپلئون هيل: اشخاص عادي با تجربه اولين شكست دست از تلاش برمي دارند به همين دليل است كه در زندگي با انبوه اشخاص عادي و تنها با يك "اديسون" روبرو هستيم.

فلورانس كدويك: برنده هيچ گاه تسليم نمي شود و تسليم شونده هيچ گاه برنده نمي شود.

آنتوني رابينز: خوش اقبالي "luck " را تلاش زياد همراه با فكر صحيح معني مي كنم.

امروز نخستين روز آتيه توست.

P      بيشتر مردم  مي ترسند چيزي بخواهند، و وقتي عاقبت چيزي مي خواهند، به اندازه كافي اصرار نمي ورزند.اين خطاست.

P      اگر مي خواهي در زندگي موفق شوي، بايد مطمئن باشي كه حق انتخاب نداري. بايد پشتت را به ديوار بچسباني.

P      راز هر هدف اين است كه هم جاه طلبانه باشد، هم قابل دسترس.اما فراموش نكن كه بيشتر مردم زيادي محافظه كارند: از انفجار محدوديت هاي ذهني خود مي هراسند.محدوديت هاي ذهني خود را به نوعي عادت بدل كرده اند.عادت كرده اند به برون بروند.مجاب شده اند كه زندگي فقط همين است.از رؤيا مي ترسند.

P      اما تكرار قواعد منفي كه چنين تاثير عظيمي بر زندگيمان دارند، مي توانند به طريقي متفاوت مورد استفاده قرار گيرند. و آن همان كاري است كه ما خواهيم كرد. ذهن ناهشيار،  برده يي است كه مي تواند ارباب ما شود، صرفاً به اين دليل كه بينهايت قدرتمند است.اما كور نيز هست، و بايد بياموزي كه چگونه به آن حقه بزني.

P      فكر، واژه،عمل.

فكر پيكان است؛

واژه مركبي كه فكر تو بر آن سوار است يعني كمان

و عمل همان كه پيكان را رها مي سازد،

يعني كشيدن زه كمان.

نیچه : غم خودش ما را پیدا می کند باید دنبال شادیها گشت.

 مارسل پروست : شادی زمان و مکان نمی خواهد کافی است دل بخواهد.

 هوارد فاست : بزرگترین شادی تولد است و بزرگترین غمها مرگ.

 ساموئل امایلز : عشق و سختی بهترین وسیله آزمایش زندگی زناشویی است.

  بتهوون : بهترین لحظات زندگی من لحظاتی بود که در خواب گذراندم.

 گوته : عشق، افسر زندگی و سعادت جاودانی است.

 رومن رولان : دوستی که شما را درک می کند، شما را می سازد.

 کریستوفرمورلی : موفقیت تنها یک چیز است این که : زندگی را به دلخواه خود بگذرانید

.

 آنتوان چخوف : انسان همان چیزی است که خود باور دارد.

 تئودور روزوست : در هر جا که هستید و با هر چه که در اختیار دارید کاری بکنید.

 ارد بزرگ : در پشت هیچ در بسته ای ننشینید تا روزی باز شود ،  در دیگری را جستجو

کنید و اگر نیافتید همان در را بشکنید.

 آنتونی رابینز : زندگی خود را بصورت شاهکاری بی همتا در آورید.

 آلبرت انیشتین : در سقوط افراد در چاه عشق، قانون جاذبه تقصیری ندارد.

 اُرد بزرگ : آنکه نصیحت پذیر نیست در حال سقوط در چاله ضعف و زبونی است.

 جرج الیوت : برای ارواح بشری چه چیزی بالاتر از این است که در هر رنج و محنتی غمخوار یکدیگر و در هر شادی شریک خنده های هم و در خلوت خاطرات یکدیگر تنها تصاویر ماندگار و ابدی وجود هم باشند.

 آنتونی رابينز : اگر از نیروی عشق استفاده نکنیم تدریجا فراموشمان می شود.

 گوته : هر کسی که راه می رود ، می تواند گم شود.

 کیم وو چونگ : شما بدون تسلط بر خود نمی توانید فاتح دیگران باشید.

 مارکز  : اگر کسی ترا آنطور که میخواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

 برایان تریسی  : بهترین راه پیش بینی آینده، ساختن آن است.

 گوته: در درون جسارت، نبوغ و قدرت سحر آمیزی نهفته است.

 ناشناس : هر کجا می روی، با تمام قلبت برو.

 تاگور : آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند.

 ناشناس : سرمایه های هر دلی، حرفهایی است که برای گفتن داره.

 الکساندر دوما : زنانیکه می خواهند مرد باشند، زنانی هستند که نمی دانند زن هستند.

 اندرو ماتیوس  : شانس هرگز کافی نیست.

 مارکز : دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب ترا لمس کند .

 آنتونی رابینز  : قانون احتمالات یادت نره ، بالاخره یک نفر خواهد گفت بله.

 آنتونی رابینز : اگر فکر می کنید که موفق می شوید یا شکست می خورید، در هر دو صورت درست فکر کرده اید.

 لارو شفکو  : وقتی انسان آرامش را در خود نیابد ، جستجوی آن در جای دیگر کار بیهوده ای است .

 امرسون  : در تاریخ جهان ، هر لحظه عظیم و تعیین کننده ، پیروزی نوعی عشق است.

 ناشناس : دنبال کسی نگرد که بتوانی با او زندگی کنی، دنبال کسی باش که بدون او نتوانی زندگی کنی.

 ناشناس : عشق، فراموش کردن خود در وجود کسی است که همیشه و در همه حال ما را به یاد دارد.

 ضرب المثل ایتالیائی  :عشق یعنی ترس از دست دادن تو.

 توماس ادیسون : یک درصد نبوغ ، 99 درصد عرق ریختن.
 
هولمز : مهم این نیست که در کجای این جهان ایستاده ایم، مهم این است که در چه مسیری گام بر می داریم.
 
مارکوس گداویر : سعی نکنیم بهتر یا بدتر از دیگران باشیم، بکوشیم نسبت به خودمان بهترین باشیم.

 ویلیام جیمز : مغز ما یک دینام هزار ولتی است که متاسفانه اکثرمان بیش از یک چراغ موشی از آن استفاده نمی کنیم.

 ناشناس : تنها بنائی که هر چه بیشتر بلرزه، محکمتر می شه، دل آدمی است.
 
آنتونی رابینز  : برای اینکه تغییری ارزش واقعی داشته باشد باید پایدار و ماندگار باشد.

 کاترين پاندر : یکی از عظیم ترین اسرار عشق و محبت این است که بیاموزید: چگونه آرمان ها و اندیشه های ناهماهنگ را از ذهن خود بزدائید و همواره آرزوهایی کنید که صادقانه می خواهید نه آن چرا که فکر می کنید شاید بتوان بدست آورید.

 برتراند راسل   :  کار اخلاقی آن کاری است که در دور دست ، منافع ما را تامین می کند و کار غیر اخلاقی یعنی کاری که انسان ، فقط همان نزدیکش را ببیند .

برتراند راسل   : تمام آنچه را ما در این جهان می بینیم دارای علتی است و اگر زنجیر علت ها را دنبال کنیم سر انجام به نخستین علت می رسیم و این نخستین علت را  خدا می نامیم .

 قانون دوم ترمودینامیک : اگر اشیا جهان به حال خود وا گذاشته شوند ، به بی نظمی می گرایند و هیچ وقت سامان اولیه ی خود را باز نمی یابند .
  
 یانیس ریتسوس : شعر، حافظه ی آینده است.

 ویل دورانت : بخش عمده ی تاریخ حدس است و بقیه تعصب.

 فردریش نیچه : به سراغ زنان می روی ؟ تازیانه را فراموش مکن !

 برتراند راسل :(در مورد جمله بالا) سخن خوبی است اما افسوس که از ده زن نه زن پیش از بکار بردن تازیانه آنرا از دست مردان می گیرند .

 فردریش نیچه : رسالت جوانان است که پایه های فساد کنونی تندرستی و فرهنگ را بلرزانند و تنفر و استهزاء را به جای این عقاید انبوه خالی از لطافت بر پا سازند. در انجام این کار ممکن است جوانان نافرهیخته بنمایند ولی تخریب و ویران سازی نخستین مرحله ی لازم در علاج و مداوای ِانسانیت جدید است

  بودلر : شعر راستین ، انکار بی داد است.

  یانیس ریتسوس : زبان شاعر، تنها برآیند یک کار نقد یا تحلیل نیست. سنتز واقعیت است با خیال و افسانه. سنتزی که توسط حواس – در رابطه ی متقابل با عقل – صورت می گیرد.

  گوته : درهنر باید تیرگی و ابهام، بر روشنی و صراحت بچربد.

 دیده رو : هنرمند، اشیا را با خورشیدی روشن می کند که از آن طبیعت نیست.

  اورفیسم : نغمه ای هست که کیهان بر آن می گردد.

 مانی : انسان  تکامل یافته ترین اجزای جهان مادی است.

  ژان پل سارتر : من در تن همه ی مردم رنج می کشم، من روی همه ی گونه ها سیلی می خورم، من با مرگ همه ی بی چارگان می میرم.

  اوبالدیا : جهان را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم.

 شیلر : جهان برای مغز فراخ آدمی تنگ است.

  لائوتزه : اول اندیشه، وانگهی گفتار

 مثل  لاتینی : اندیشه ی گوینده از گفتارش مهم تر است.

مولانا  : علت عاشق زعلت ها جداست  *** عشق اسطرلاب اسرار خداست

 آلبرت کامو : ایستاده مردن بهتر از زانو زده زیستن است .

 آلبرت کامو : احترام به خویشتن  بالاترین نعمت است .

 آلبرت کامو : سکوت اختیار کردن یعنی که ما به خود اجازه ی این باور را بدهیم که عقیده ای نداریم ، که چیزی نمی خواهیم .

 آلبرت کامو : طغیان بنیادی است مشترک که هر انسانی نخستین ارزش های خود را بر آن بنا می کند .

 آلبرت کامو : من طغیان می کنم پس وجود دارم .

  آلبرت کامو : طغیان ، هر چند چون چیزی نمی آفریند ، در ظاهر منفی است ، اما چون آن بخش از انسان را که باید همواره از آن دفاع شود، آشکار می کند ، عمیقا مثبت است .

 برتراند راسل   : شور و شوق سه گانه ای بر زندگی من فرمانروا بود : شور و شوق عشق ، شوق راه جویی به دانش و شوق از میان بر داشتن رنجهای آدمیان . این شورها چون بادهای توفنده مرا به این سو و آن سو کشانده ، به سر کشی و طغیان خوانده ، به ژرف دریاهای دلهره و به سوی پرتگاه یاس و نومیدی رانده اند . آرزومندم از رنج بکاهم ، اما نمی توانم و از این بسیار در رنجم .

 برتراند راسل   : قدرت جدید علم به نسبت خردمندی انسان برای او سودمند است و به نسبت نادانی او زیان بار خواهد بود ، از این رو اگر بنا باشد تمدن علمی تمدن سودمندی باشد ، ضرورتا باید با افزایش علم ، خردمندی نیز باید افزایش یابد .

 برتراند راسل   : خرد مندی ، درک راستین از غایت های زندگی است و این حاصلی است که علم فی نفسه بر نمی آورد . بنا بر این اگر چه افزایش علم یکی از عناصر ضروری پیشرفت آدمی است ، ولیکن به خودی خود هیچ ترقی راستینی را ضمانت نمی کند .

 برتراند راسل   : آنچه به تجربه رسیده خیلی کمتر از مقداری است که در تصور انسان بگنجد . مثلا شما مدعی می شوید که دوستتان آقای ایکس رادر حال قدم زدن می بینید ، ولی این حرف شما خیلی فراتر از آن است که حق گفتنش را داشته باشید  . آنچه شما می بینید لکه های رنگین متوالی است که بر زمینه ای ساکن می گذرد . مجموع این کلمه ها کلمه ی ایکس را در ذهن شما تداعی می کند و از این رو می گویید آقای ایکس را می بینم .

 برتراند راسل   : اگر شناخت درست باشد ، در عمل نتیجه می دهد .

 پاسکال : شما دو راه در پیش دارید یا به خدا اعتقاد ورزید یا بدان معتقد نباشید ، کدام را بر می گزینید ؟  عقل بشریتان پاسخ نمیتواند داد اما بازی ادامه دارد . مثل این است که شما با طبیعت امور عالم شرط بندی می کنید تا سرانجام در روز قیامت یا شیر را رو کند یا خط را . بسنجید و ببینید آیا هر آنچه را دارید بر سر شیر ، یعنی وجود خدا شرط ببندید بیشتر سود خواهید کرد یا زیان : اگر شرط راببرید ، آنچه بدست آورده اید سعادت ابدی خواهد بود ، اگر شرط را ببازید ، در واقع چیزی از دست نداده اید . اگر بیشمار احتمال در کار باشد و در این قمار ، تنها یکی از آنها وجود خدا را تایید کند باز هم شما هر آنچه را دارید بر روی خدا شرط ببندید ، زیرا اگر چه با این کار یقینا خود را در معرض زیانی محدود قرار می دهید ، معالوصف هر زیانی که محدود باشد ، حتی اگر قطعی باشد ، باز هم معقول خواهد بود به شرطی که در مقابل ، رسیدن به سود نا محدود در کار باشد . پس برخیزید و ایمان آورید چرا که در قمار ایمان شما فقط برنده اید ، باختی در کار نیست ، پس چرا معطلید ؟ می ترسید چه را از کف دهید ؟

 زرتشت  : در آغاز دو نیرو بود –  زندگانی و نه زندگانی – زندگانی نیک را انتخاب کرد و نه زندگانی شر را و این دو نیروی ایزدی و اهریمنی در وجود انسان نبردگاهی دارند . و تو نیک را برگزین .
  

هانری برگسون  : حواس وسیله ی کشف نیست بلکه فقط وسیله ی ارتباط عملی پیدا کردن با عالم خارج است و همین طور عقل .آن همان مایه ی دانشی است که در جانوران ، غریزه و در انسان ، عقل را به وجود می
آورد . از آن مایه ی دانش در انسان قوه ی اشراقی به ودیعه گذاشته  شده که در عموم به حال ضعف و ابهام و محو است ، ولی ممکن است که قوت و کمال یابد تا آنجا که شخص متوجه شود که آن اصل اصیل در او نفوذ کرده مانند آتشی که در آهن نفوذ و آنرا سرخ می کند . به عبارت دیگر اتصال خود را با مبدا در می یابد و آنش عشق در او افروخته می شود ، هم تزلزل خاطری که از عقل در انسان رخ کرده مبدل به اطمینان می گردد ، هم علاقه اش از جزئیات سلب می شود .

 سقراط  : نمی توان غرایز را رها کرد چون عقل مجبور است از غرایز پیروی کند و به آنها کمک نماید.

 فردریش نیچه : هر چه ریشه های طبیعت باطنی (شناخت درست تاریخ و گذشته )یک مرد عمیقتر باشد خواهد توانست گذشته را به خود جذب کند و بزرگترین و قدرتمندترین طبیعت ها را توسط عدم وجود محدودیتها در آن معنای تاریخی اش که موجب زیان زدن به کار سازنده است خواهد شناخت و گذشته را اگر چه بیگانه باشد در خود جای داده و هضم خواهد کرد. افزونی دانش گذشته، افزونی تاریخ انسان را پژمرده خواهد ساخت و بزدل. در حالیکه انسان  باید قادر باشد گذ شته را در خد مت حال دربیاورد. البته اگر بتوانیم خوب یاد بگیریم که تاریخ را وسیله ای برای زندگانی قرار دهیم .

 فردریش نیچه : آن اندیشه هایی را دوست دارم که با خون نوشته شده باشند

 يوهان ولفگانگ فون گوته
اى انسان ها، با تغيير، با تازه شدن، خود را احيا كنيد، وگرنه سخت خواهيد شد

ژان پل سارتر
زندگى انسان آن طرف يأس شروع مى شود

شوپنهاور
وقایع خوش زندگي مثل درختان سبز و خرمي است که وقتيکه از دور نظاره شان می کنيم خيلي زيبا به نظر می رسند ولي به مجرد آنکه نزديکشان شده و در داخلشان می رويم زيبائيشان هم از بين می رود ، شما در اين موقع نمی توانيد بفهميد زيبائیش به کجا رفته ، آنچه می بينيد چند درخت خواهد بود و بس.

ويليام شكسپير
هرگز از شنيدن آنچه شرافتمندانه انجام داده اى، شرم نداشته باش

ميستر اكهارت
تمام چيزى كه خدا از بشر مى خواهد يك قلب آرام است

آبراهام لينكلن
مصمم شويد كه كارى بايد صورت گيرد، سپس راه انجام آن را خواهيد يافت

سارتو
انسان همان جايى است كه تصميم مى گيرد باشد.

باربارا استراسيند
هرگز نمى خواهم به واسطه محدوديت هايم، محدود شوم

مترلينگ
نبايد آنقدر دست بزانو بنشينيد و فكر كنيد تا پاهاي شما قدرت راه رفتن را از دست بدهند ونبايد آنقدر در تفكر فرو رويم كه قدرت همه چيز از ما سلب شود واگر منظور تحقيق ، صحت تفكرات ما باشد بايد بدانيم كه اغلب فكرهاي ناصحيح و غلط در عمل جبران و اصلاح خواهد شد.

راسل ايکاف
از آنجايي که مي توانيم آينده را کنترل کنيم نبايد آن را پيش بيني نماييم ( درست همانطوري که هواي درون خانه را پيش بيني نمي کنيم زيرا آن را کنترل مي کنيم).تا آنجايي که مي توانيم به تغييراتي که نه برآنها کنترل داريم نه انتظارشان را داريم (مثل راندن اتومبيل) واکنش فوري و موثر نشان دهيم ، به پيش بيني آن نيازمند نيستيم.هرچه بيشتر بتوانيم خود را با چيزي که کنترلي بر آن نداريم سازگار کنيم ، نيازمان به کنترل آن کمتر می شود.

اديسون
آنانکه از زندگي پيروز و کامياب شده اند ، اول از نظر فکر و روح پيروز و کامياب بوده اند

شیلر
کسیکه بیش از اندازه فکر مي کند کمتر نتيجه بدست مي آورد .

علی ابن ابیطالب
در شرافت علم همین بس که کسی هم که لیاقت آنرا ندارد، ادعای داشتن علم می‌کند و اگر علم به او نسبت داده شود خوشحال می‌شود، و در زشتی و بی‌ارزشی جهل همین بس که حتی جاهلان نیز از جهل و نادانی برائت می‌جویند و اگر جهل به آنان نسبت داده شود به خشم می‌آیند

امروز همان فردائیست که دیروز نگران آن بودید

ژوزف روو
کوه‌های عظیم پر از چشمه‌اند و قلبهای بزرگ پر از اشک

کنفوسیوس
به عوض آنکه به تاریکی لعنت بفرستید، یک شمع روشن کنید

باب بارکر
بدگمان کسی است که خیال می‌کند تمام مردم دنیا به بدی او هستند

داستایوسکی
برای کسیکه زندگی درونیش غنی است، اشعه مختصر آفتاب بیهوده می‌درخشد

محمد حجازی
آنکه خیال می‌کند شاید فردا گرفتار شود از آنکه الان گرفتار است بیشتر رنج می‌برد

الیوید کلد اسمیت
ساعاتی که در انتظار خوشبختی هستیم، لذت بخش تر از دقایقی است که به لذت خوشبختی رسیده‌ایم

علی ابن ابیطالب
بدحالترین مردم کسی است که به کسی اطمینان نکند از جهت سوءظن مفرطی که دارد و کسی هم به او اعتماد ننماید از خوی بدگمانی او

فرانسیس بیکن
بدگمانی میان افکار انسان مانند خفاش در میان پرندگان است که همیشه در سپیده‌دم یا هنگام غروب که نور و ظلمت بهم آمیخته است بال‌فشانی می‌کند

لرد آبیوری
بدگمانی و بدبینی پرده‌ایست که میان ما و دیگران حائل می‌شود و هیچوقت نمی‌گذارد رشته دوستی خود را با آنها محکم ساخته و از نعمت وفا و محبت بهره‌مند شویم

محمد حجازی
اگر متوجه بودیم که هر آن ممکن است دست روزگار ما را از هم جدا کند مهربانتر از این باهم رفتار می‌کردیم

ناپلئون
چه بسیار اشخاصی که فقط به صدای طنین انداز کلنگ گورکن از خواب بیدار می‌شوند
ابوالعلاء معری
زمین نیز مانند ما در جستجوی خوراک است و از این مردم می‌خورد و می‌آشامد

شوپنهاور
به من بگو قبل از آمدن به این دنیا کجا بودی؟ تا بگویم بعد از مرگ کجا می‌روی

ادیسون
انسان در هر سنی که از کار بازماند، بهتر است که سال بعد بی‌درنگ بمیرد

مارک تواین
تختخواب خطرناکترین جای دنیاست، چون صدی نود مردم در آن می‌میرند

ادوارد یانک : تولد چیزی غیر از آغاز مرگ نیست

وجود انسان واحدی پیوسته است، همانگونه که عشق را به خویش نسبت می‌دهی، نفرت را نیز به خود نسبت بده، زیرا عشق و نفرت دو روی یک سکه هستند

زمانی که بتوانی آنچه را که هست، چنان که هست ببینی، نه آنچنان که باید باشد، تنها آن زمان است که بیدار شده‌ای، آنگاه هرکجا که بروی برایت بهشت است

خالی شو، تنها آن زمان که ذهنت خالی شود نجات خواهی یافت. هرچه ذهنت پرتر باشد سنگین‌تر می‌شوی، با چنین بار گرانی امکان حرکت نخواهی یافت

انسان تا زمانی که به ورای خویش نرود، هیچ چیز با ارزشی برایش روی نخواهد داد. تا زمانی که به چیزی ورای خویش نرسی، زندگی بی معنی خواهد بود

خودت را سرزنش نکن، دیگران را نیز سرزنش نکن، محکوم کردن بیهوده است و چیزی را تغییر نمی‌دهد